Personal | Mijn 2017

zondag, december 31, 2017
Mijn 2017
Vorig jaar blikte ik terug op het jaar 2016 en dat beviel mij goed. Ik haalde de goede herinneringen naar voren en ik herdacht de slechte herinneringen. Door die post ben ik meer na gaan denken over het goede van elk jaar.
Daarom leek het mij leuk om ook zo'n artikel te schrijven over 2017.

Benieuwd naar mijn goede herinneringen en mijn slechte herinneringen? Lees snel verder!

Ook in dit jaar zijn er weer veel dingen gebeurd en herinneringen gemaakt. Sommige herinneringen zullen mij altijd bij blijven en andere gaan vervagen met de tijd of worden makkelijker. Maar buiten alle negatieve herinneringen wil ik ook veel aandacht gaan besteden aan de goede gebeurtenissen en herinneringen. Soms vergeet je door een grote negatieve impact op je leven de kleine geweldige dingen, die juist je leven beter maken. Ik vertel in dit artikel over beide.

Net als vorig jaar verdeel ik het jaar in twee delen: de eerste 6 maanden en de laatste 6 maanden. Zo blijft het overzichtelijk en komen niet alle negatieve of positieve gebeurtenissen achter elkaar.

Mijn 2017 begon niet heel erg lekker. Vorig jaar november was er bij mij pfeiffer geconstateerd, maar dit in een heel heftig stadium. In Januari zou ik weer proberen om fulltime naar school te gaan, maar dit trok ik nog steeds niet. Uiteindelijk heb ik een gesprek gehad met de internist en hij verzocht mij vriendelijk, toch wel dringend, om een volledig jaar rust te houden en daar moest ik per direct mee beginnen. Dit betekende dat ik moest stoppen met mijn studie. Al het werk was verloren en als ik de studie wilde afmaken moest ik het volledige jaar opnieuw doen. Alle examens die ik gemaakt had, al mijn stage uren, al mijn stageopdrachten, ALLES. En daarbij begon mijn nieuwe jaar vermoeid. Ik was alleen maar moe en kon soms niet eens meer nadenken van de vermoeidheid. Niet echt een lekker begin van het nieuwe jaar.

Kort daarna kwam er goed nieuws: mijn moeder was uitbehandeld bij het AVL! Eindelijk konden we dit traject afsluiten na 5 jaar. Dit was echt een last van onze schouders en eindelijk konden we hier rust over krijgen.
Als je hier meer over wilt weten, dan kun je hier klikken voor het artikel.

Hierna kwam er nog meer goed nieuws: mijn jongste zusje 'Lotte' was ook klaar bij het ziekenhuis. Zij liep al jaren bij de hart- en longarts. Zij heeft namelijk een hartritmestoornis en bij de bevalling moest zij gereanimeerd worden. Hier heeft zij heel veel last van gehad en nog steeds wel. Maar het ging zo goed dat ze niet meer terug hoefde te komen op controle. Dat maakte het begin van het jaar al een stuk beter.

En toen ging het weer fout. Mijn moeder kreeg veel last van druk op haar borst en moest daarvoor naar het ziekenhuis. Om zeker te weten dat er niks ernstigs was, moest ze een katheterisatie ondergaan. Dit was erg spannend en ook erg pijnlijk voor haar. Ik vond het heel erg moeilijk om te zien dat mijn moeder zoveel pijn had. Maar deze negatieve gebeurtenis werd omgezet in iets positiefs toen de uitslag kwam. Mijn moeders aderen bleken helemaal pico-bello-schoon te zijn. Er was dus niks ernstigs aan de hand en de druk op haar borst kwam waarschijnlijk door stress. Pfoe, we waren super opgelucht natuurlijk, want in de familie hebben meerdere mensen last van het hart.

Helaas het kan natuurlijk niet lang goed gaan, dat is te mooi om waar te zijn. Kort hierna besloten mijn moeder en stiefvader te gaan scheiden. Een erg verdrietige en moeilijke situatie, zeker voor mijn moeder. Het was erg zwaar om mijn moeder zo verdrietig te zien... Want: mama verdrietig = kindjes verdrietig.
Maar niet alles hieraan was negatief, want door deze situatie zijn wij met ze alle dichter bij elkaar gekomen en hebben we een nog sterkere band met elkaar gekregen dan we daarvoor al hadden.

Wat ook super leuk was aan dit eerste halfjaar is dat ik een nieuwe hobby had gevonden. Namelijk het sieraden maken, uren heb ik hieraan gezeten. Het hielp mij een beetje vergeten dat ik niks meer kon en zo zwak was. Ik heb er zoveel plezier aan gehad en ik ga er in 2018 zeker mee door!

Het eerste halfjaar sluit ik af met een geweldig tripje naar Parijs. Voor ons 3 jaar samen kreeg ik van mijn vriend een dagje naar Parijs. Ondanks dat ik er ook een beetje tegen op zag i.v.m. de pfeiffer, keek ik er ook super erg naar uit. En wat was het geweldig! Ik heb echt de dag van mijn leven gehad en ik werd er intens gelukkig van.
Ziekenhuis bezoek
Tripje Parijs














Zo 'hehe' dat was het eerste halfjaar. Nu komen de laatste 6 maanden van het jaar. En ik kan je bij voorbaat al vertellen, dat dit halfjaar wel ietsjes beter was.

Het was zomervakantie en wij waren mee gevraagd op vakantie door familieleden. En wat was het gezellig, ik ben gek op mijn familie en ik ben ook echt een familiemens, deze vakantie was geweldig! Ik heb er zo van genoten en elke dag was er een met nieuwe herinneringen.

In deze vakantie was het ook precies 1 jaar geleden dat mijn oom overleden is. Dit was erg moeilijk op die dag... Maar om hem te herdenken hebben we met ze allen wensballonen aangestoken en laten opstijgen. Het was een moment om stil van te worden.

Helaas ging het in september met mama niet goed. Ze kreeg het steeds benauwder en het was op den duur zo erg dat ze naar lucht aan het happen was. Ik heb de dokter gebeld en zij hebben de ambulance gebeld. In de ambulance kreeg ze een zuurstofslangetje in en moest ik haar zuurstofpercentage goed in de gaten houden. Een minimaal zuurstofgehalte moet 97% zijn en die van haar was net aan 92%. Uiteindelijk moest ze ongeveer een week in het ziekenhuis blijven en toen mocht ze eindelijk naar huis want haar zuurstofpercentage was 97%! Dit waren erg vermoeide dagen, want alles thuis ging gewoon door: de school van de kinderen, het huishouden, eten koken etc. Ik weet in elk geval dat ik zelfstandig genoeg ben om een eigen huis te hebben ;).

In november heeft mijn zusje 'Britt' een belangrijke keuze gemaakt. Zij heeft zich namelijk laten dopen en gekozen voor de weg van god. Een erg mooie en bijzondere keuze!

Later die maand hadden mijn moeder, Dion en ik een gesprek met mijn tante. Dit was een erg zwaar maar openbarend gesprek. We zijn er namelijk achter gekomen dat ik waarschijnlijk een angststoornis heb en hier moet ik aan gaan werken. Het verklaarde voor mij wel waarom ik zoveel last en moeite heb met bepaalde dingen.
Ik wil hier nog een apart artikel over schrijven om er dieper op in te gaan.

Toen kwamen de feestdagen in zicht en dus ook: Sinterklaas! Wij hebben Sinterklaas op de zaterdag ervoor gevierd. En wat was dit gezellig zeg. We hebben het als gezin samen gevierd, samen met mijn vader en moeder (die gescheiden zijn), broertje, zusjes en Dion (mijn vriend). We zijn allemaal groots verwend en hebben s 'avonds nog een film met elkaar gekeken.

In de tussen tijd kwam er ook wat veranderingen omtrent mijn vriend. Hij had namelijk een sollicitatie gesprek en mag op 9 januari een dag me gaan draaien bij het bedrijf. Er is dus een hele grote kans dat hij een vaste baan krijgt! Dit zou zoveel zorgen wegnemen en wij kunnen dan eindelijk gaan beginnen aan onze toekomstπŸ’—.

En toen kwamen we bij kerst en dit waren voor ons echt geweldige dagen. Kerstavond gingen we met ze allen (eindelijk na 7 jaar!) onder de kerstboom slapen! Dit is altijd al een traditie geweest, al vanaf dat ik het mij kan herinneren. Het was zo gezellig! Op eerste kerstdag vierden we kerst met ons complete gezin en mijn neef erbij. Eerst begonnen we de dag met een uitgebreide brunch. Voor het diner hadden we in koppels allemaal een gerecht gemaakt en het was allemaal heerlijk! Tweede kerstdag gingen we courmetten bij mijn tante en ook dat was overheerlijk!
Het waren drukke, intensieve maar gezellige dagen!

Als laatste wil ik nog schrijven dat ik dankbaar ben dat ik mij elke dag wat beter mag voelen. Ik heb nog slechte dagen waarop ik erg vermoeid ben en ik ben nog steeds niet 100% de oude. Maar ik zie de toekomst weer positief in. Helaas zie ik daarentegen dat mijn moeder lichamelijk steeds meer achteruit gaat. Ze krijgt steeds meer last van haar reuma's, heeft daardoor vaker pijn en is erg vermoeid. Hopelijk komt er in 2018 een oplossing wat het beter voor haar maakt.

Als aller laatste wil ik nog noemen dat ik, eindelijk, na 2 jaar de 700 volgers op Instagram heb aangetikt! Dit was mijn doel voor 2018 en het is mij gewoon gelukt! Voor andere is dit misschien iets kleins, maar voor mij is het groot.
Best Nine 2017
Gezinsfoto














Dit was mijn complete samenvatting van 2017 met diepte- en hoogtepunten! Ik denk dat wij trots mogen zijn hoe wij hier in het leven staan, na alle gebeurtenissen. Ik ben trots op wat wij hebben bereikt als gezin, maar ook individueel. We zijn dit jaar gegroeid en zijn nog dankbaarder geweest voor de kleine dingen.

Het laatste wat ik nog aan dit artikel wil toevoegen, zijn de mooiste herinneringen die mijn gezinsleden van 2017 hebben:

★ Mama:
"Mijn mooiste herinnering aan 2017 is, dat wij dichter tot elkaar zijn gekomen. We hebben een nog sterkere band ontwikkeld en daar ben ik trots op!"

★ Dion:
"Mijn mooiste herinnering aan 2017 is, dat wij met zijn allen onder de kerstboom geslapen hebben. Voor mij was het de eerste keer en ik vond het zo gezellig! Wat voor mij ook als een mooie herinnering geldt is dat ik een kans heb op een vaste baan."

★ Lars:
M"ijn mooiste herinnering aan 2017 is, de Sinterklaas en kerst die wij met ze allen als één gezin gevierd hebben!"

★ Britt:
"Mijn mooiste herinnering aan 2017 is, mijn doop, dit was voor mij een belangrijke stap in mijn leven. Dat ik een niveau hoger mocht gaan doen op school! En dat ik nu een super lief vriendje heb."

★ Lotte:
"Mijn mooiste herinnering aan 2017 is, het onder de kerstboom slapen met iedereen en de gezellige familie vakantie die we hebben gehad."

Ik hoop dat jullie dit een leuk artikel vonden om te lezen!

- Wat is jullie mooiste herinnering aan 2017? -

Verder wil ik jullie een heel erg fijn en gelukkig nieuwjaar wensen! Hopelijk worden al je dromen waar en beleef je een goed jaar!

Follow me:
πŸ’„Instagram
πŸ’„Facebook
πŸ’„Twitter
πŸ’„Youtube
πŸ’„Pinterest
πŸ’„Bloglovin
πŸ’„WeHeartIt 
πŸ’„E-mail
πŸ’„Shop
πŸ’„Snapchat - Amberveltenx

See you by the next article,
Amber van Elten

10 opmerkingen:

  1. Mooi geschreven en wat een heftig jaar heb jij en je dierbaren gehad. Hoop dat 2018 een goed jaar voor jullie zal zijn en veel geluk mag brengen. Een fijne jaarwisseling.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je lieve comment! Ik hoop dat 2018 ook een beter, liefdevol en succesvol jaar zal worden. We hebben goede hoop en we kijken er positief tegen aan. Ik wens jou ook een heel fijn 2018 met alle goeds toe! πŸŽ†

      Verwijderen
  2. Mooi geschreven. Wel jammer dat je zo ziek bent. Ik weet wat het is. Hopelijk vinden ze rap iets waardoor je verder kan gaan met je studies en je leven. Hopelijk wordt het beter met je mama en wordt 2018 jouw jaar. �� liefs Myrthe

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je lieve comment. Helaas moet mijn lichaam deze ziekte zelf verslaan en is er geen medicijn die kan helpen, naja veel rust en slaap. Ik hoop dat het in 2018 nog stukken beter gaat worden dan nu, we houden goede hoop! Wat vervelend, ben je zelf ook ziek of geweest?
      Dank je wel voor je lieve woorden! Ik wens jou ook al het goeds toe voor 2018πŸŽ† XO

      Verwijderen
  3. Wat heb jij een bewogen jaar achter de rug zeg, jeetje! Ik hoop dat jouw herstel zich mag voortzetten en dat ook jouw moeder zich beter mag voelen... Zet'm op!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi geschreven! Wat een heftig jaar hebben jullie gehad & jammer dat je zo ziek bent! Op naar een heel goed 2018 ♡

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje wat heb je al heel wat achter de rug ☹️ Ik duim dat 2018 toch iets meer rust brengt voor het medische gedeelte.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Waauw wat een pittig jaar heb je gehad hopelijk wordt 2018 beter voor je

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een jaar vol ups en downs heb je gehad zo te lezen. Ik hoop dat 2018 een top jaar voor jou en je familie word X

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een turbulent jaar heb je achter te rug, dat gevoel ken ik wel. Ik ben dit jaar meerdere dierbaren verloren, mijn vader kreeg een tweede herseninfarct, mijn moeder werd geopereerd en zo kan ik nog wel even doorgaan.. Gelukkig had ik ook genoeg lichtpuntjes dit jaar!

    BeantwoordenVerwijderen

© COPYRIGHT 2017 lavieofbeauty.nl. Mogelijk gemaakt door Blogger.